Oscar Alexander — Uit den ouden doosch

The Grudge

14-01-2005

Ik heb net een spannende zit achter de rug. Van een collega had ik namelijk een DVD-rip van The Grudge geleend en omdat Sanne (die bij iedere lage dreun gecombineerd met een onverwacht beeld uit haar stoel knalt) vriendelijk bedankte voor de film, moest ik 'm maar kijken als er niemand thuis was. Nu dus. En dan wel zoals-ie bedoeld is; het surround geluid hard en de lichten uit. Da's best donker, deze tijd van het jaar.

Het plot van de film is best origineel te noemen: Daar waar iemand in extreme woede of verdriet sterft blijft een vloek achter. Een ieder die de vloek betreedt zal erdoor geconsumeerd worden. Creepy, no? Voor het eerst dus een griezelfilm die uit meer bestaat dan een aaneenschakeling van clichés, geserveerd op een flinterdun verhaal... en da's wel zo lekker.

Doorgaans ben ik op griezelgebied best wat gewend. Toen ik 10 was had ik een hoogslaper, waaronder ik een heus spookhol had gecreëerd, compleet met een replica schedel, rubberen slangen, vleermuizen, spinnen en meer van dat spul. Op die leeftijd keek ik ook al graag naar bloederige B-horror zoals Bride of Re-Animator en Evil Dead. Schitterend, al dat bloed. Ik draai m'n hoofd dus niet gauw weg voor een enge scene, maar bij The Grudge was de verleiding tot tweemaal toe erg groot. Houterige bleke meisjes met lang zwart haar zijn blijkbaar enger dan ingewanden op vliegles.

De vele, vele schrikmomenten en de akelige horrorkoters maken deze film echt een topper binnen z'n genre. Ik daag je uit om 'm te kijken. Ik hoef 'm voorlopig even niet meer te zien en Sanne zou de rest van het jaar niet meer hebben geslapen :)

Brrr...