Vorige bericht |
Index |
Volgende bericht ![]() |
Morgen begint mijn laatste halve weekje bij Amercom, één van de grotere internetbureau's van Nederland. Hoeveel ik daar de afgelopen 3 jaar geleerd heb is met geen woorden te omschrijven.
Op 3 september 2001 kwam ik bij Amercom binnen als programmeur. Vacatures voor vormgevers waren er destijds niet en programmeren trok mij ook wel, hoewel ik PHP was gewend en Amercom van mij verlangde dat ik ASP ging leren. Geen probleem; nieuwe dingen leren is koel. Ongeveer twee maanden later bleek de grafische wel wat versterking te kunnen gebruiken en werd mij gevraagd of ik het leuk zou vinden om pixels op een rijtje te gaan zetten. Daar hoefde ik niet lang over na te denken, want na twee maanden full-time programmeren wist ik eigenlijk wel dat ik liever iets creatievers deed. De transfer vond plaats en sindsdien ben ik bij Amercom actief geweest als vormgever wiens kracht vooral in Flash, webstandaarden en illustratie lag.
Tijdens mijn eerste voortgangsgesprek werd mij, naast een aantal positievere punten, verteld dat ik erg veel privédingetjes deed (surfen en e-mailen), andere collega's van het werk hield (ICQ) en mijn weg nog niet leek te hebben gevonden naar de urenregistratie op het intranet. Hoewel het natuurlijk mijn eigen verantwoordelijkheid was, gaf ik de schuld graag aan mijn stage bij Planet Internet, dat, hoe leuk het ook was, mij een behoorlijk verwrongen beeld van het bedrijfsleven had opgeleverd. Daar was geen sprake van urenregistratie (logisch, want alle werkzaamheden bij PI waren intern) en de vormgevers daar betrapte ik ook regelmatig met een surfplank onder de armen. Zo werd ik dus, zonder er zelf erg in te hebben, de rebel van Amercom.
Die reputatie werd later verder bekrachtigd toen bleek dat ik in de pauzes zo nu en dan werkzaamheden verrichtte voor Arnout, de jongen die nu mijn zwager en mede-eigenaar van JustDesign is. Ik zag het probleem er niet van in, maar het management team bij Amercom blijkbaar wel. Ik heb ze netjes gehoorzaamd en de privéklusjes voortaan 's avonds thuis uitgevoerd. Zo zijn we dan ook wel weer ;)
Arnout, die later met een compagnon JustDesign oprichtte zag wel een plaatsje voor mij binnen hun piepjonge bedrijf, dat zich zonder mij uitsluitend op drukwerk zou richten. Hoewel het me een geweldige uitdaging leek moest ik ze vanwege de risico's en de leukere projecten bij Amercom teleurstellen. Arnout bleef me echter regelmatig polsen of ik al klaar was voor de overstap naar zijn bedrijf maar tot voor kort bleef het antwoord negatief. Ondertussen zag ik JustDesign in veel opzichten groeien, terwijl ik bij Amercom, na 3 jaar zonder noemenswaardige salarisvorderingen, een beetje het gevoel kreeg "uitgegroeid" te zijn. Toen ik ging afwegen bleken de voordelen van JustDesign toch iets zwaarder te zijn dan de leuke projecten bij Amercom. Immers, een project is zo leuk als je het zelf maakt. Deze ontdekking heeft me aan het denken gezet en kort daarna besloot ik de stap te wagen.
Donderdag 16 september is mijn eerste dag bij JustDesign. Ik ga mijn collega's en de sfeer bij Amercom waanzinnig missen en ik beschouw mijn tijd bij Amercom dan ook als één van de meest waardevolle dingen die me overkomen zijn. Toch maakt het feit dat ik mijn nieuwe collega's allemaal al ken en er een BEEST van een werkstation (Eizo LCD scherm, 3GHz Pentium 4, 1Gb DDR SDRAM, 128Mb Radeon X600) op me wacht het wel wat makkelijker.
Het begrip "mixed feelings" is me nog nooit zo duidelijk geweest.
© 2012 Alex Griffioen | email | nieuwe site