Vorige bericht |
Index |
Volgende bericht ![]() |
Vier dagen geleden, tijdens mijn rituele post-ontwakings inbox controle, ontdekte ik dat mijn internetverbinding niet werkte. Storend, maar opzich geen probleem, want een half uur later zou ik op de zaak zijn. Bovendien was het al eens eerder voorgekomen en bleef de verbinding hoogstens een paar uurtjes zoek. Dit keer niet. Dit was God's manier om te zeggen: "Hé, lulhannes, lees dat Rails boek nou maar eens en blijf een poosje met je klauwen van MSN af!"
Diezelfde avond hield ik een theekransje met de helpdesk van Wanadoo. Modem resetten, testaccount van KPN gebruiken, bedrading controleren; alle gebruikelijke stappen werden me opdragen door de mensen van de positieve generatie. Het kostte drie kwartier kletsen met vier medewerkers (à €0,20/min) voordat men ontdekte dat het een storing in de wijkcentrale van KPN betrof. Er werd direct melding gedaan.
"Mooi," dacht ik, "dat zal dan wel snel verholpen worden." Helaas, platenbaas. Avond na avond kwam ik thuis in een niet-verbonden huis, digitaal verbannen van al mijn contacten. Het voelde als jaren geleden, toen ik al wél websites maakte maar nog geen internet had (lees: mocht) op mijn kamer. Tevergeefs ging ik om de zoveel uur even peilen of de verbinding inmiddels was hersteld. Wat een frustratie. KPN, waarvan je best een beetje professionaliteit mag verwachten, daalde met de dag verder in mijn achting.
Het weekend begon goed toen ik vandaag bij thuiskomst ontdekte dat ik weer in volle glorie aanwezig was in cyberspace, om maar eens een verjaarde term te gebruiken. Ondertussen ben ik ook flink opgeschoten in mijn prachtige Rails boek. Iets wat anders waarschijnlijk verhinderd was door Microsoft en mijn magere zelfdiscipline. MSN is een leuk wapen tegen verveling, maar het is funest voor je productiviteit. Dat hebben we ervan geleerd.
Dames en heren, neem niets voor lief, zelfs het internet niet. Waardeer het elke dag weer en knuffel je modem.
© 2006 Alex Griffioen | email | nieuwe site