Het hele idee achter het redesign van m’n blog was om meer te illustreren en dat vervolgens hier, met een strakke single post interface, te presenteren. Kwam er maar niet van, tot collega Remko vroeg of ik een illustratie wilde maken van zijn 2-jarige dochtertje Evi. Hier het resultaat.

Ik merk dat ik nog niet echt een eigen stijl heb ontwikkeld en het heel leuk vind om steeds iets anders te doen. Tot ongeveer nu. Ik heb nu wel zin in een stijl die herkenbaar is. Wanneer er een illustratie van Parra, Jason Brooks of Rien Poortvliet voorbij flitst herken je het direct. Dat wil ik ook wel. Dus daar ga ik binnenkort eens mee aan de slag. Nu eerst even bijkomen van dit tijdrovende Width Tool debuut in Illustrator. Adios!

Meer illustraties vind je onder Selected Illustrations in m’n portfolio.

Live + Mix (Download from www.tensnake.com) by Tensnake

Via maestro @arrieparrie

Zeg nou zelf, de reden waarom je DJ wilde worden is niet omdat je zo graag aan knopjes draait, maar omdat je mensen een feestje wilt bezorgen met je feilloze gevoel voor clubhits. Dat kan nu online, real-time, social, simulcasted, everything met Turntable.fm.

Het principe is simpel. Je logt in met je Facebook account en kiest een “room” die aansluit bij je muziekvoorkeur. In die room zie je vijf gezellige figuurtjes achter laptops zitten. Dat zijn de DJ’s, die dus thuis achter een laptop het mannetje achter de laptop bedienen. Heel Inception allemaal. De rest is publiek. Om de zoveel tijd vertrekt er een DJ en mag jij meedraaien als je daar zin in hebt; je hoeft alleen maar op “Play Music” te klikken voordat een ander het doet.

Sta je eenmaal achter de knoppen, dan mag je elk rondje één track spelen. Die tracks kun je uit hun platenbak halen (zo’n 11 miljoen platen via MediaNet) of zelf uploaden uit je avantgardistische hipstercollectie. Spelende tracks kunnen ge-rate worden met de Lame en Awesome knoppen. Vind je ‘m Awesome dan gaat je avatar dansen en verdient de DJ 1 punt. Die punten kun je uiteindelijk weer inruilen voor avatars van bijvoorbeeld Deadmau5. Net een schietkraam.

Al met al weer een lekker vernieuwend social ding. Prima te gebruiken als interactief webradiootje, chatroom voor [muziekgenre hier] fans, of als instrument om eens te toetsen of jij zalen plat kunt krijgen met je muzieksmaak. Dit kan wel eens groot worden. Post je favoriete room maar even in de comments!

Oh, en voor de nerds: de site is gebouwd in HTML 5, CSS 3 en JavaScript. Alleen voor de audio wordt Flash gebruikt. Nice!

In januari schreef Je Moeder al over dit Utrechtse nachtegaaltje en hoe ze er superterecht met de Grote Prijs vandoor ging. Haar debuutalbum, De Koek, staat dan ook vol moois. Met een stem zachter dan zijde en rekbaarder dan het bloemetjesbadpak van je gezellige tante slingert Eefje moeiteloos tussen gevoelige snaren en catchy toetsenwerk. Lekker.

Donderdag was Eefje live te bewonderen op de Neude tijdens Festival a/d Werf. Regen en wind werden even vergeten. Als je er niet bij was, spiek dan snel in haar agenda voor een herkansing. Zoals 14 oktober in Tivoli de Helling. In de tussentijd kun je je prima vermaken met haar album en deze briljante clips. Ok, doei.

Met respectievelijke dank aan The Daily What en Swurdin <3

Geen verfijnde hi-fi, maar wel een heavy duty buitenradio met een grote mond, dat is de DeWalt DC013 voor je. Met ons plan om dit jaar eens wat vaker in het stadspark gevonden te worden voelde dit apparaat ineens ontzettend noodzakelijk. Hangen in de zon gaat namelijk beter op een soundtrackje van Caribou, Nicolas Jaar of deze zomerse mixtape van Kitsuné’s Jupiter. Enjoy!

De Regular Show is vast bedacht voor mensen half zo oud als ik, maar ik ga ‘s morgens ontzettend lekker op deze serie met mijn bakje kwark en meusli. Beste ochtendritueel sinds opstaan. Hier meer.

Transformers: Dark of The Moon gaat 1 juli in premiere. Dit keer zónder Megan Fox als wulpse muse van antiheld Shia LaBeouf. Michael Bay was een beetje klaar met Megan’s sterallures en dus mag de seksbom het derde deel lekker thuis kijken. Michael beloofde iemand op het oog te hebben die Megan snel zou doen vergeten. Grote woorden, want sympathiek of niet, Megan is wel vleesgeworden seks. Wist ik veel dat hij het nummer van het Britse fotomodel Rosie Huntington-Whiteley had.

Ze is een jaar jonger, blond, Victoria’s Secret model, er zijn foto’s van haar bewbies en ze twittert. Ben je die Nickelsonbek van Megan al vergeten? Enige minpunt: Roosje heeft precies nul uur acteerervaring. Maar in een Transformers film is dat geen issue, als je maar een beetje lekker boven een dampende motorkap kunt hangen.

Wat vinden de heren? Megan of Rosie?

De Beastie Boys. Als je net als ik geen fan bent ken je ze van Sabotage, Fight for your right en Intergalactic. Ik vind het toffe bazen, maar mijn oren gaan thunderslecht op dat geblèr van Adrock. Hun clips, daarentegen, never fail to amuse. Met die half uur durende promovideo voor hun nieuwe album zit het dus wel goed. Niet alleen is half Hollywood uitgelopen voor een rolletje in het spektakel; de tune vanaf 5:27 (Make Some Noise) is puur goud. De verjaarde heren zelf komen aan het eind de boel even lekker wegknuppelen. Kijktip dus, voor je lazy zondagmiddag.

Hot Sauce Committee Part 2 ligt vanaf 3 mei in de platenzaak. Do it.

Afgelopen donderdag opende de FBI haar eigen WikiLeaks, prikkelend genaamd The Vault. Op dit nieuwe platform kun je neuzen door ruim 2.000 zorgvuldig ingescande documenten die voorheen vertrouwelijk of zelfs strict geheim waren. Denk aan memo’s over zaken als de moord op JFK, 9/11, de PATRIOT Act, Guantanamo en, eindelijk, het Roswell UFO incident.

Uit een memo van agent Guy Hottel aan de FBI eindbaas blijkt dat bij de crash in Nieuw Mexico drie schotels en in totaal negen lichamen van kleine, humanoïde wezens zijn geborgen:

“An investigator for the Air Force stated that three so-called flying saucers had been recovered in New Mexico. They were described as being circular in shape with raised centers, approximately 50 feet in diameter. Each one was occupied by three bodies of human shape but only 3 feet tall, dressed in metallic cloth of a very fine texture. Each body was bandaged in a manner similar to the blackout suits used by speed flyers and test pilots.”

Met deze publicatie bekent de FBI meteen een 60-jarige cover up. Tot afgelopen donderdag ging het namelijk nog altijd om een weerballon en was er al helemaal geen sprake van wezens met glimpakjes.

The truth is out there. Maar nu officieel.

Vrijdag 4 maart heb ik m’n twenties beëindigd in Parijs. Ik ben nu een dertiger en kan het woord amper uitspreken zonder dat er wat eten omhoog komt. De dertiger in mijn hoofd is namelijk liefhebber van Weber barbecues, nageslacht, functionele auto’s, cognackleurige schoenen, Coldplay en vinexwijken. De dertiger is gesetteld, snapt dingen als lijfrenteaftrek en weet precies waar hij over 15 jaar staat.

Deze dertiger tekent nog piemels.

Uit angst voor felicitaties heb ik De Grote Dag en het aansluitende weekend met Sanne gevierd in Parijs, waar je geen dertig wordt maar trente. Sexier, non?

Voorgaande keren vond ik Parijs een beetje moeilijk. De leuke adresjes vind je niet op de gebaande paden en zijn enorm verspreid. Je kan daarom eigenlijk niet zonder plan en dus hebben we dit keer wat huiswerk gedaan. Zo blijkt Le Marais dé buurt waar je prima een dag kunt vullen in leuke bars en boetiekjes, zitten er twee Chinatowns in Parijs en is Au 140 de beste bakker sinds gesneden brood. Zonder voorbereiding kun je altijd nog een vlotte local om tips vragen. Werkt ook lekker.

Zoals altijd was de Lomo LC-A+ weer mee en het lentezonnetje leverde aardige plaatjes op, te bekijken in de smaken HTML en Flash.

Paar tips:

• Betaal een paar tientjes extra voor een hotel in Le Marais.
• Doe een flesje wijn tussen de locals bij La Fourmi (Montmartre).
• Colette, nog altijd een toffe zaak maar drukker dan Koninginnedag op het Museumplein.
• Laat je vlees grillen in de open haard van Robert et Louise (Le Marais).
• Uurtje shoppen bij het enorme Kiliwatch op Rue Tiquetonne.
• De macarons van Pierre Hermé zijn gemaakt van hemel.

Meer tips? Gooi ze in de comments!

Ik ben Alex en ik ben een gamer. Ik praat er niet vaak over, maar ik heb dus bijna iedere spelcomputer gehad sinds de 8-bit Nintendo die ik ergens achterin de jaren ’80 onder een kerstboom aantrof. Mijn gulzige bruine oogjes waren dol op mooie graphics waardoor iedere verzameling op Marktplaats eindige zodra er iets beters uit kwam. Iets met strakkere plaatjes. Van het geld dat ik daaraan heb uitgegeven had ik de maagdelijkheid van Natalie Portman kunnen kopen.

Momenteel bromt er een PlayStation Trois onder mijn TV en is er aan mijn wensen weinig veranderd. Hoe mooier de game, hoe sneller mijn creditcard wappert. En het lijkt erop dat ik mezelf een tennisarm ga wapperen dit jaar. De afgelopen paar maanden heb ik al zes trailers gezien die me hebben laten kwijlen als een bingoavond. Slabbertje om? Hier de twee mooiste:

Battlefield 3 (Q3 2011)
Ik moest mijn kin oprapen na deze (PC) trailer. Awesmoe.

Dead Island (Q3 2011)
Prachtig gemonteerde trailer met overtuigende expressies, materialen en animatie. Hopen dat de in-game graphics dit waarmaken. Also: zombies.

Niks te doen, you say? Check ook Crysis 2, L.A. Noire, Uncharted 3 en ons eigen Killzone 3. Genoeg speelgoed dit jaar.

Tip voor als je weer eens frisse lucht wilt: tot 27 maart kun je een wandelingetje langs herinneringlaan maken bij Mediamatic Arcade: een aardige expo met 80′s cabinets, een PS3 met 3D TV en een heleboel daar tussenin.

Maar morgen word ik 30, dus genoeg met deze onzin.

Na bijna twee jaar geen strandvakantie was het de hoogste tijd voor wat tapas met vitamine D. Martijn bij Lab1111 tipte Tenerife; ongeveer vier uur vliegen vanaf Amsterdam en zo’n 20 graden warmer. Helemaal lekker. Het eiland blijkt in de winter vooral populair onder de grijzen en dat zorgde voor een muy tranquilo invulling van het anders van zuipjugend wemelende Playa de las Américas. De stranden aan de zuidwestelijke kust zijn schitterend, de oude weg over de berg door het nationale park is adembenemend otherworldly en het voedsel was meer bueno dan Kinder. Begin februari rondlopen in shorts en een t-shirt is een redelijke mindfuck, maar je overleeft het wel.

Dit keer gingen zowel de Lomo LC-A+ als de Holga 135 mee, maar ik ben niet echt op fotopad gegaan. ‘s Avonds bleven de camera’s ook lekker thuis. Een bescheiden reportage dus. Enjoy!

Bekijk de foto’s in Flash (groot) of HTML (overzichtelijk).

Ga je ook? Paar tips: De restaurants Méson Castellano, La Fresquera en El Gomero zijn de meest traditionele restaurants in Las Américas. Huur een auto; de bergrit door het lavalandschap op 2.200 meter hoogte is onvergetelijk en bezoek de minder toeristische hoofdstad Santa Cruz. Drink een barraquito (dessertkoffie).

Van alle rare dingen die het land heeft voortgebracht is de dekotora, Japans voor decorated truck, misschien wel het hardst. In ieder geval het hardste sinds ninja’s, want die lui zijn echt niet normaal hard. Dekotora zijn customized vrachtwagens met een hogere lichtopbrengst dan Las Vegas en meer bling dan Liberace. Een soort homofiele Optimus Prime met Japans artwork. Briljant.

In 1975 verscheen de tiendelige serie Torakku Yarô over Japanse truckers die hun bedrijfsauto’s al pimpten toen Xzibit nog melktanden had. Die reeks moet ongeveer net zo inspirerend zijn geweest als Karate Kid voor een 10-jarige destijds. Dekotora ontsteeg de truckerscultuur en werd een landelijke hype. Zelfs INXS liet er een paar voorrijden in hun Original Sin clip uit 1984.

Tegenwoordig vind je nog maar weinig beroepstruckers achter het stuur van de praalwagens en zijn het vooral de otaku die om een extravagante hobby verlegen zitten die hun trucks aankleden volgens de laatste Gundam mode. Zijn tweewielers meer jouw kop thee, dan is de dekochari een acceptabel alternatief.

Weet je dat ook weer.

Meer dekotora (zie ook Google en Flickr)