Oscar Alexander

M’n neefje (anderhalf jaar). Mooiste ventje ter wereld.

Vandaag wat foto’s gemaakt van m’n schatje met de schitterende 50mm Canon lens van collega Laurens.

Sanne heeft via Randstad een tijdelijke baan als ‘operations assistant’ op de designafdeling van Philips in Amersfoort. In het nest van de Senseo’s, Ladyshaves en PerfectDrafts werken een stuk of veertig creatieven die wel eens leuke linkjes uitwisselen. Eén daavan was deze: The world’s most photorealistic vector art.

Je zult de beperkingen van Adobe Illustrator moeten kennen om de illustraties écht te kunnen waarderen. Illustrator kent namelijk geen kwasten, maar enkel lijnen en verloopjes. Klikken op de ‘outline’ linkjes onder sommige thumbnails toont het complexe onderliggende verloopnet.

Wat mensen al niet verzinnen om van de straat te blijven…

Eén van mijn laatste projecten bij JustDesign was de website voor fotograaf en vriend Folkert Rinkema. Folkert is een stoere kerel met een oog voor drama. Hij fotografeert op de meest mistroostige locaties, veelal in opdracht van Nederlandse hulporganisaties, en zijn werk verdiende een passend jasje. Daarvoor benaderde hij ons. Het feit dat Folkert zelf ook vormgever is maakte de samenwerking heel soepel en we zijn beiden te spreken over het resultaat. Neem eens een kijkje als je tijd hebt.

Folkert Rinkema Photography

Gaat het zien, dit adembenemende zoethoudertje van de nieuwste Frank Miller verfilming. De schilderachtige nabewerking maakt het een absolute lust voor het oog. Gevalletje kanniwachten.

Talpa stond bij mij bekend als het kanaal voor voetbal, reality TV en een ongekend aantal geflopte programma’s. Laurens veranderde dat beeld toen hij vandaag tijdens de lunch wat sketches van Nieuw Dier vertoonde. Humor is natuurlijk heel persoonlijk, maar ik heb harder gelachen om een paar minuten Nieuw Dier, dan alle afleveringen van de Lama’s en Jiskefet bij elkaar. Petje af, John.

Bekijk de eerste drie afleveringen op de Talpa website (hi-res, login vereist) of op Google Video (1, 2, 3).

Dinsdagnacht rond half vier werd Bob gewekt met de mededeling dat de voorpui van zijn Hooglandse merkkledingzaak vakkundig was verwijderd met een gestolen Ford Escort. Rolluik, alarmsysteem en betonnen paaltjes bleken een miskoop. De vier boefjes mikten binnen no-time voor € 1.500 aan kleding in hun kofferbakken, waarna ze met twee auto’s de politie na een achtervolging van 30 kilometer het nakijken gaven. Bob is er kapot van. Hoe ik dat weet? Bob, die kennelijk niet van gisteren is, heeft zijn hele verhaal op de website geplaatst, compleet met beveiligingsvideo van de kraak. Ik noem het briljant. Dankzij deze slimme zet heeft BoB inmiddels publiciteit gekregen op Radio 538, Geen Stijl en Zibb.

Ik wens Bob veel sterkte met het verwerken van de financiële en emotionele schade. Ondertussen niets dan lof voor zijn scherpe marketinginstinct. Ieder nadeel heb ze voordeel, zo blijkt maar weer.

Na uitvoerige coverage in de Spits! vorige maand bleef het maar knagen. Het was er. Iets dat ik jaren niet heb gezien, maar jaren met zoveel plezier heb gekeken. Ik heb het over WrestleMania; de WWE (voorheen WWF) equivalent van de Super Bowl. Een jaarlijks terugkerend spektakel waar heel mannelijk Amerika voor thuis blijft, met uitzondering van de bofkonten die kaartjes hebben bemachtigd. Of ik weet dat het nep is? Uiteraard, maar dat maakt een Hollywood-film ook niet minder vermakelijk. De karakters, de acrobatiek, de vendetta’s… ik heb het altijd wel amusant gevonden. Ik had er zelfs poppetjes, tijdschriften, posters en videogames van.

Je kunt je dus voorstellen dat het artikel een heel spectrum aan gevoelens opriep. De doos van Pandora was geopend. Ik moest en zou de testosteronfabrieken weer in actie zien, ookal zou het afrekenen alleen al een enigszins gênante aangelegenheid worden. Gisteren werd-ie van mij. De drie DVD’s tellende WrestleMania 22 collector’s edition kostte me vijfendertig euro, maar de herinneringen die het oproept zijn onbetaalbaar.

* Ketent zichzelf aan de schandpaal *

Lacht u maar.

Eergisteren heb ik Ice Age 2 gezien. Op 10.000 meter hoogte, om 2 uur ’s nachts op onze drie uur vertraagde vlucht terug naar huis. “Er trad een instrumentstoring op waardoor we terugvlogen op Frankrijk,” meldde de gezagvoerder vanuit de cockpit, waarna de inzittenden elkaar verontruste blikken schonken. Het bleek niet de meest tactische mededeling die je een vermoeid publiek kunt toesteken. Bij nadere controle bleken de instrumenten prima te functioneren, maar wanneer iets zonder aanleiding stopt met werken en vervolgens zonder reparatie weer werkt, geeft dat mij geen garanties. Enigszins gespannen namen we afscheid van onze verder volstrekt ontspannen vakantie. Om 5:30 uur lagen we in bed, moe maar voldaan.

Omdat ik nog veel wil doen en het geduld me ontbreekt voor een compleet verslag van twee weken Kreta, hier een overzicht van de dingen die ons het meest opvielen:

• Het aanhoudende zeebriesje maakt iedere temperatuur verdraagbaar, hoewel je verbrandt zonder het in de gaten te hebben. Net lepra.
• Kreta is een schilderachtig eiland omlijst met helder blauw water, maar het binnenland is droog en op plaatsen moeilijk begaanbaar.
• Scooters (50 km/u) rijden op dezelfde weg als het snelle verkeer. Dat verklaart meteen de vele altaartjes langs de weg; kleine ‘poppenhuisjes’ gevuld met foto’s en relikwieën ter nagedachtenis aan verongelukte, vaak jonge, Kretenzen. Toch is de scooter een perfect vervoersmiddel waar we een dag veel plezier aan hebben beleefd.
• Voor een land dat qua technologie en hygiëne haar tijd eens zo ver vooruit was (in Minoaanse tijden beschikten de Grieken al over een toilet met waterafvoer), is het opmerkelijk dat hun riolering zo slecht is dat gebruikt toiletpapier anno 2006 in een prullenbakje náást het toilet moet worden gedeponeerd. Zelfs in restaurants. Je kunt je voorstellen wat het met je eetlust doet wanneer je wordt aangekeken door de poepresten op een ongustig geplaatst papiertje.
• Burgerlijke activiteiten als lezen en puzzelen blijken best vermakelijk.
• Malia is het Sodom & Gomorra van Kreta. Naar verluid zijn aanrandingen en knokpartijen er aan de orde van de nacht onder de voornamelijk Engelse badgasten.
• Grieken zijn vriendelijke mensen. Zo kregen we bij aankomst in Chania het parkeerkaartje van een man die net wilde vertrekken en zijn ze nooit te beroerd je de weg te wijzen.
• Traditionele gerechten van vakantiebestemmingen kunnen wel eens verkeerd vallen. Niet in Griekenland. Je eet je vingers op bij hun salades, moussaka, souvlaki en giros.
• Sommige Griekse meisjes zijn best hip en sexy, maar check voordat je ze nafluit even de onderrug; deze kan nog wel eens hariger zijn dan de hond van je buren.
• De Hyundai Atos is verreweg de meest populaire huurauto op Kreta. De Vespa de meest populaire scooter. De Ray Ban de meest populaire zonnebril.
• Alle mannen op het eiland heten Alexander.
• Vliegen zal nooit mijn favoriete bezigheid worden. Vooral niet in het donker, na een storing met een—zij het komische—film over het einde van de beschaving.
• Exposure bracketing is dé oplossing als je zeker wilt zijn van een goedbelichte foto. Jammer dat ik hier na een half jaar pas achter kom.
• Een hike van 16 kilometer door de Samariakloof in het zuidwesten van Kreta is vermoeiend maar onvergetelijk mooi. Een absolute aanrader voor wie het eiland nog gaat bezoeken.
• Samenzijn met Sanne is geen moment saai. Nooit.

De foto’s
Gewapend met twee gigabyte aan opslagruimte en een batterij die de gemiddelde Soedanees overleeft, heb ik aardig wat plaatjes kunnen schieten. Het resultaat—een selectie van 117 uit 488—staat inmiddels op Flickr, waar ik mijn account noodgedwongen tot Pro-status heb verheven. Voor wie passief plaatjes wil kijken is er de slideshow, maar voor het echte dia-avondgevoel, met tekst en uitleg, moet je bladeren.

Met het nieuwe energiedrankje Full Throttle gaat de CocaCola Company eindelijk de strijd aan met marktleider Red Bull. Nou is het lastig om met zo’n achterstand een kans te maken tegen de Duitse kaugomballensap, ware het niet dat de marketing van Coke vaak zoeter is dan hun frisdrank. Voor de lancering van hun nieuwe product pakken ze weer eens groot uit en het resultaat mag er zijn. Check vooral de 60″ commercial en de ‘making of’ in de Throttle Theatre.

Of en wanneer het drankje in Nederland verkrijgbaar wordt weet ik nog niet.