< Terug naar homepage

Mensch…

Gepost op donderdag, 13 maart 2008 (21:54)
Quibron-t For Sale Noroxin No Prescription Buy Cialis Soft Tabs No Prescription Buy Online Flonase Buy Levothroid Online Protonix For Sale Norvasc No Prescription Buy Antabuse No Prescription Buy Online Zestril Buy Rogaine Online Allegra For Sale Relafen No Prescription Buy Monoket No Prescription Buy Online Lincocin Buy Mentat Online Vasotec For Sale Colchicine No Prescription Buy Crestor No Prescription Buy Online Retin-A Buy Rhinocort Online Epivir-hbv For Sale Viagra Soft No Prescription Buy Accupril No Prescription Buy Online Penisole Buy Eulexin Online

Ergernissen zijn helemaal van deze tijd. En hoewel ik geloof dat je het gelukkigst bent wanneer je je ergernissen tot een minimum beperkt, ontsnapt mij soms ook een WTF.

Stoplicht knopWaar ik me dagelijks aan erger zijn mensen die bij het stoplichtknopje veranderen in volleerd Morse-typisten. Het aantal keren dat je op het knopje drukt is natuurlijk niet evenredig aan de snelheid waarop het stoplicht verkleurt. Het toont wél aan dat je:

• Geen reet begrijpt van verkeerslichten
• Je eigen oversteekbehoefte belangrijker vindt dan die van het andere verkeer
• Een kinderlijke fascinatie voor knopjes koestert
• Dit blog niet leest

Zelfs de lampjes die aangeven hoe lang je nog moet wachten dringen niet door tot de compulsieve stoplichtknopgebruiker. In een ideale wereld zou het knopje je vingerafdruk registreren en bij een tweede keer drukken beantwoorden met 220 Volt in je wijsvinger.

Blogtip: 1000 Tiny Things I Hate, van de Britse komedieschrijver Jon Brown.

9 reacties

  1. Lars
    13 maart 2008
    22:12

    Weet je wat ik irritant vind? Dat die afbeelding in al die jaren nooit is bijgesteld naar de realiteit van de gemiddelde lengte in de 21e eeuw. Die knop bijkans zit op schouderhoogte. Tsjek de volgende keer maar: je drukt ‘m makkelijker in met je eenogige broekslang.

  2. Alex
    13 maart 2008
    22:19

    Dat is precies wat ik al jaren doe. Het kan natuurlijk zijn dat we in dit plaatje te maken hebben met een kabouteroversteekpunt, maar in dat geval breekt de afgebeelde meneer wel met de kabouterdresscode. En nu we het plaatje toch doodanalyseren; is het sowieso niet gek dat er stoplicht staat bij een zebrapad?

  3. Jurre
    14 maart 2008
    01:22

    Wat nog erger is zijn stoplichten met iets wat op een knop lijkt maar het niet is.. denk ik. Ik vermoed dat het een soort bewegings censor is ofzo. Dat heeft weer als resultaat dat je dan meestal als een debiel naar een paal loopt te zwaaien.

  4. Kristof
    14 maart 2008
    14:06

    Een bewegingscensor … *giechel* Ja, dat heeft geen zin als je daar naar gaat staan zwaaien!

  5. Kristof
    14 maart 2008
    14:09
  6. lrvk
    15 maart 2008
    12:42

    Ik beken. Ik druk die ouderwetse rare geen terugkoppeling gevende onbestemde knopjes zo vaak mogelijk in. Jullie hebben dat nog niet door misschien, maar het stoplicht denkt dan ik met heel erg veel tegelijk ben. En zo met zijn allen krijgen wij eerder groen licht, ik zweer het.

    Die met die lampjes vind ik wel een uitkomst. Daarbij stop ik na drie keer.

    Maar nu moet ik naar buiten, op de witte strepen van het zebrapad lopen.

  7. Alex
    15 maart 2008
    16:33
  8. Lars
    15 maart 2008
    16:35

    In Utrecht heb je ze ook voor het fietspad. Ze gaan *meestal* aan als je met je fiets boven de detectielussen staat. Maar omdat ik, al wachtende, ook meemaakte dat ze weer uit gingen, druk ik meestal voor de zekerheid. “Ik sta er echt hoor!”

    Het heeft ook met de interface te maken - er zullen heel wat mensen zijn die geen benul hebben wat die lampjes precies doen. Maja.

  9. Saar
    31 maart 2008
    11:07

    Alex, bedankt voor de link naar ‘1000 Tiny Things .. ‘. Echt te grappig!

Roep ook eens wat