Oscar Alexander

Als je ’s morgens gewekt wordt door kramp in je kuit weet je dat het niet jouw dag wordt. Een klein half uurtje later belt Sanne dat de auto na drie sleutelbeurten nog stééds uitvalt bij ieder stoplicht en vraagt of ik wil onderhandelen met de slecht verstaanbare Iraanse garagehouder. Wel ja. En dan stap je gehaast op je fiets, op weg naar je werk, om halverwege te beseffen dat je GSM nog thuis ligt. Toch maar even omkeren, want zo’n ding is wel handig op een dag als deze. Bij de herhaling van de heenweg ontdek je dat je ook je portemonnee niet bij je hebt. De boodschappen van vanavond worden de boodschappen van morgenochtend.

En dan het werk. Ons altijd bruisende studiootje telde vandaag slechts drie man en mijn mission du jour was het zoeken en bewerken van geluidseffecten voor een Flash game. Bliep. Woesj. Klik. Swiff. En dat zeven uur lang. Om simpel van te worden.

Om half vijf waren we alledrie in REM-slaap en besloten we het bijltje erbij neer te leggen. Thuis aangekomen bleek dat ik mijn sleutels op de zaak had laten liggen en stond ik ruim een half uur aan de verkeerde kant van een dichte voordeur.

Inmiddels ben ik thuis en ga ik mezelf straks vastketenen aan de bank met een vrolijke film en een pot Ben & Jerry’s. Mij krijg je de deur niet meer uit.

Hoe was jouw vrijdag?