Oscar Alexander

Donderdagmorgen om 7.55 uur stapte ik in Amersfoort op de trein naar Den Haag. Samen met een collega zouden we daar een klant bezoeken en ik bedacht me dat onze trein op de terugreis rakelings langs Alphen a/d Rijn kwam. Alphen; daar waar MediaMarkt de PlayStation 3 honderd euro onder de adviesprijs aanbiedt. Op de terugweg besloot ik telefonisch even te checken of ze überhaupt op voorraad waren. Ze hadden er nog twee, zei de meneer. Mooi. Ik nam de trein terug naar Amersfoort en stapte in Gouda uit om daar een half uur te wachten op een aansluiting naar Alphen.

Na een geestdodende treinrit door Waddinxveen en Boskoop arriveerde ik in Alphen a/d Rijn. Van het plattegrondje had ik in Den Haag al een mentale polaroid gemaakt en liep rechtstreeks op mijn bestemming af. Daar was-ie dan; de rode poorten naar een nieuwe gameverslaving lagen voor mij.

Ik baande me een weg door de eindeloze jungle van dozen en electronica naar de eerste verdieping, waar de PS3 mij op zou wachten. Een haarscherpe André Hazes zong mijn stevige passen toe vanaf een imposante LCD/surround-opstelling. Wii’s, PS2’s… “Jullie hebben hier de PS3 voor € 499, toch?” vroeg ik de verkoopster. “Nee, helaas. Die is uitverkocht…” antwoordde ze, haar mollige vingertje wijzend op leeg rek. “…maar we krijgen ze vandaag weer binnen,” vervolgde ze. Mezelf overtuigend van haar ongelijk zei ik dat ik een uur geleden had gebeld en me verteld werd dat er nog twee op voorraad waren. Ze greep een telefoon uit haar vormloze broek en belde naar het magazijn. Misschien wisten zij meer. Wat bleek; de twee PS3’s die nog in hun systeem stonden waren defect. “Dat is wel héél zuur,” vertelde ik haar, inmiddels accepterend dat alle moeite voor niets was dankzij onzorgvuldig MediaMarkt personeel.

Beneden bij de infobalie probeerde ik het nog eens, maar kreeg dezelfde boodschap in een sympathieker jasje. De jongen daar vond het oprecht jammer mij niet verder te kunnen helpen. Er is een jongen voor nodig om te begrijpen hoe koud deze kermis was, denk ik. De nieuwe lading kon over vijf minuten of vijf uur binnenkomen, maar daar kon ik niet op wachten. Het was immers een normale werkdag en ik had nog zat te doen. Op naar Amersfoort, met een bejaardentempo door de weilanden die ik nooit eerder zo somber heb bekeken.

Vijf uur later werd ik gebeld. Mijn gereserveerde PS3 was binnen.