Starbucks in Nederland
Gepost op woensdag, 14 maart 2007 (00:56)Het is niet zo dat ik zweer bij hun koffie. Die smaakt prima, maar ik zou liegen als ik zei dat ik het bijzonder vond. De reden dat ik er toch graag veel geld voor neerleg is omdat ik het ze gun. Sterker nog; ik adoreer ze. Starbucks, dat ook maar gewoon koffie probeert te verkopen, positioneert zichzelf als social condenser. De spil van de samenleving waar de buurt komt om te ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen, nieuwe mensen te onmoeten of een krantje te lezen terwijl de buitenwereld aan ze voorbij raast. Starbucks is een baken van rust, gemeenschap en vooral lekkere koffie.
Idealistisch, niet? Natuurlijk niet. Starbucks is een wolf in schaapskleren die de hoofdprijs uit je zakken klopt voor een scheut koffie. De jazzy deuntjes, het warme interieur en zelfs de persoonlijke groet wanneer je binnenstapt zijn slechts instrumenten uit de trukendoos van marketing-genie Schultz. Een illusie zó doordacht dat ik het alleen maar kan bewonderen. Overigens is de koffietycoon zelf niet meer zo tevreden over de merkbeleving, blijkt uit een uitgelekte memo.
Waarom Starbucks in Nederland geen potentie ziet is me niet duidelijk. Misschien vanwege een gentlemen’s agreement met DE, of misschien omdat Nederlanders stomweg te behoudend zijn voor smaakjeskoffie. Ja, het Nike hoofdgebouw in Hilversum heeft sinds vorig jaar een in-house Starbucks, maar voor die vestiging is duidelijk geen maatschappelijke rol weggelegd. Blij verrast was ik dus toen ik gewezen werd op een vacature voor Starbucks-personeel op Schiphol. Helaas lijkt het er wel op dat de eerste openbare vestiging zich voorbij de douane bevindt, maar als dat bevalt is de stap naar de andere kant van het poortje hopelijk snel gemaakt.
Tip: Ralph
14 maart 2007
11:47