Oscar Alexander

Met die inmiddels legendarische woorden opent ook het langverwachte dertiende deel uit de populaire Command & Conquer reeks: Tiberium Wars. Het was even spannend, want de demo groette mij telkens met een blue screen onder Windows op mijn Mac (BootCamp). Gelukkig kon ik ‘m ruilen als dat ook bij de volledige versie het geval bleek. En dan bleek. De helpfile leerde mij dat zulke crashes het gevolg waren van een verkeerde DirectX audio-instelling, dus het was snel verholpen.

In plaats van de uitmuntende gameplay en de spectaculaire graphics uitvoerig te beschrijven stel ik voor dat geïnteresseerden gewoon even deze video review checken. Dan ga ik nu weer fijn gamen.

Overigens trekt mij iMac ‘m niet helemaal op maximale settings. Maar wat wil je, met een native resolutie van 1920 × 1200 :)

Ook leuk; Grace Park speelt Lt. Telfair in de nog altijd matig geacteerde cut-scenes. Yum.

Passeer de Albert Heijn dit weekend niet zonder een doosje (extra grote) chocolade truffels van hun AH Excellent merk mee te pikken. Knappe jongen die het bij eentje kan houden! Een plaatje heb ik er niet van, maar ze zitten per 8 verpakt in een transparant bakje en kosten vier euro. Na pasen gaan ze er weer uit, geloof ik.

Een heldere geest in het zuiden van Amerika bedacht dat het leuk zou zijn om kinderslotloze aanstekers te verkopen die smeken om aangeraakt te worden door vierjarige vingertjes. Zo weet je tenminste zeker dat je kinderen roken voordat ze hun melktanden kwijt zijn en parkeer je je auto binnen de kortste keren voor het smeulende hoopje as dat ooit je huis was. Dit kan ook alleen in Amerika…

De reacties zijn dan wel weer om te lachen:

“This product helps make America stronger through Natural Selection™”

Via: Digg (nou èn)

Ik kreeg zojuist bericht van blogger David DeJean dat hij een stukje over Nutshell had geschreven op Information Week. IW, onderdeel van uitgeverij TechWeb, heeft een respectable PageRank van 7. Gek dus, om daar een artikel te lezen over jezelf en je inspanningen, geschreven door een wildvreemde.

Ook leuk is dat DeJean iets schrijft waarvan ik zelf niet eens op de hoogte was…

“Another neat new wrinkle in Nutshell: you can distribute your notes and to-do lists as RSS feeds. And that gives Griffioen a way to get back on the Vista desktop, sort of. Vista users can subscribe to the feeds in Internet Explorer 7’s Favorites Center, then display them in a Feed Headlines gadget in the Sidebar.”

…ehh, ja. Dat was het idee inderdaad!

 Sla dit bericht even over als je net aan je krentenbolletje zit. 

Als klein ventje met pathologische ambities bladerde ik altijd graag door de medische encyclopedie, op zoek naar aandoeningen die je niemand toewenst. Vandaag werd ik opeens herinnerd aan dat specifieke stukje jeugd toen ik dit bericht onder ogen kreeg. Verschrikkelijk voor die man, maar als je de AdSense advertenties mag geloven is het niets dat Biotex Buiten niet kan verhelpen.

Het is niet zo dat ik zweer bij hun koffie. Die smaakt prima, maar ik zou liegen als ik zei dat ik het bijzonder vond. De reden dat ik er toch graag veel geld voor neerleg is omdat ik het ze gun. Sterker nog; ik adoreer ze. Starbucks, dat ook maar gewoon koffie probeert te verkopen, positioneert zichzelf als social condenser. De spil van de samenleving waar de buurt komt om te ontsnappen aan de dagelijkse beslommeringen, nieuwe mensen te onmoeten of een krantje te lezen terwijl de buitenwereld aan ze voorbij raast. Starbucks is een baken van rust, gemeenschap en vooral lekkere koffie.

Idealistisch, niet? Natuurlijk niet. Starbucks is een wolf in schaapskleren die de hoofdprijs uit je zakken klopt voor een scheut koffie. De jazzy deuntjes, het warme interieur en zelfs de persoonlijke groet wanneer je binnenstapt zijn slechts instrumenten uit de trukendoos van marketing-genie Schultz. Een illusie zó doordacht dat ik het alleen maar kan bewonderen. Overigens is de koffietycoon zelf niet meer zo tevreden over de merkbeleving, blijkt uit een uitgelekte memo.

Waarom Starbucks in Nederland geen potentie ziet is me niet duidelijk. Misschien vanwege een gentlemen’s agreement met DE, of misschien omdat Nederlanders stomweg te behoudend zijn voor smaakjeskoffie. Ja, het Nike hoofdgebouw in Hilversum heeft sinds vorig jaar een in-house Starbucks, maar voor die vestiging is duidelijk geen maatschappelijke rol weggelegd. Blij verrast was ik dus toen ik gewezen werd op een vacature voor Starbucks-personeel op Schiphol. Helaas lijkt het er wel op dat de eerste openbare vestiging zich voorbij de douane bevindt, maar als dat bevalt is de stap naar de andere kant van het poortje hopelijk snel gemaakt.

Tip: Ralph

Hé, kijk nou, een ONWIJS VETTE VACATURE! Heb je interesse, of ken je iemand die iemand kent met interesse, laat dan nu van je horen.

* * * * *

Ontwerper gezocht voor interactief communicatiebureau Onstuimig

Wij zoeken een eigenzinnige, bij vlagen briljante, gedreven, warmgelopen ontwerper voor de interactieve uitingen die we in een betrokken, fris, klein, betrouwbaar, ervaren team maken voor bekende, grote, kleine, tevreden opdrachtgevers met ballen.

Samen met Alex, Ralph, Albert, Laurens, Asha, Mairon en Gertjan maak je designs voor vooral websites, weblogs en alles dat we verder leuk vinden. Bij het bedenken van concepten voor opdrachtgevers denk je mee en help je bij de uitwerking en presentatie.

We werken voor onder andere MSN, Van Lanschot Bankiers, KPN, Nomad, Vodafone, Kluwer, Marketingfacts, Scapino, Wageningen UR en Maaslander. Lekker breed en afwisselend dus.

Van jou verwachten we dat je in ieder geval een paar jaar ervaring hebt in een soortgelijke functie en opgeleid bent in multimedia / grafische vormgeving / interaction design. Bijvoorbeeld op de HKU, het Grafisch Lyceum of de Kunstacademie. Als je ook nog iets van Flash & motion graphics weet zou dat helemaal mooi meegenomen zijn.

Meer weten? Mail of bel Laurens van Klaveren (laurens@onstuimig.nl / 033 448 06 03). Solliciteren? Stuur je CV met wat verwijzingen naar recent interactief werk naar Gertjan van Laar (gertjan@onstuimig.nl).

Weekend. Rust. Ik kan me geen betere vakantie voorstellen dan twee weken lang Bob Ross videos kijken onder een zonnebank.

Ergens op het weblog van ontwerper Cameron Moll kwam ik Paige Pooler op het spoor. Cameron werkte voor Joyent, een partij die online applicaties ontwikkelt en hun site rijkelijk heeft laten illustreren door mevrouw Pooler. En dat onderscheidt ze direct van alle andere applicatiebouwers.

Haar stijl ademt precies de sfeer die mijn online koffiehuis moet gaan overbrengen, mocht het er ooit van komen. Knus, lief en gezellig zonder knulligheid. Totdat ik haar kan betalen klim ik zelf maar weer eens wat vaker in het potlood, want dit lijkt me toch wel erg leuk om te kunnen.

Vandaag ben ik zesentwintig geworden en het lijkt wel of de jaren steeds harder gaan. Het zal wel te maken hebben met de invulling, want het afgelopen jaar heb ik een boel gedaan en zijn er een hoop keuzes gemaakt. Als er iets is dat ik op mijn vijfentwintigste heb opgestoken, dan is het dat fouten maken pas kwalijk is als je er niets van leert. En wat je leert kun je weer doorgeven, nietwaar?

Vandaag had ik, naast het gebruikelijke bezoek aan onze kerk in Amstelveen, niets bijzonders gepland. Sanne wel. Bij thuiskomst was het huis versierd door een stel goede vrienden en werden we ’s avonds in een restaurant opgewacht door nóg meer goede vrienden. Een leuke dag vol verrassingen en een weekend misleiding dus. We gaan er weer een mooi jaar van maken. Beloofd.