Oscar Alexander

De afgelopen dagen waren weer een succes! Veel gelachen, veel gedronken en vooral veel gegamed. “Nerd,” zeg je? Niet helemaal. Speciaal voor onze champagne-brunch met twee vrienden die nóóit gamen had ik de Nintendo Wii geleend van de zaak. Het ding, of in ieder geval het meegeleverde Wii Sports, heeft namelijk een belachelijk lage learning curve. Mensen in ons kantorenpand, die bijna allemaal een controller Wii-mote in hun handen kregen gedrukt, scoorden binnen no-time aces, strikes en hole-in-ones. Onze vrienden dus ook, hoewel het aantal zuivere worpen en slagen omgekeerd evenredig leek aan de hoeveelheid vergoten champagne.

Eerste kerstdag hebben we het stijlvolle apparaatje, niet veel groter dan een discman uit begin jaren ‘90, meegenomen naar een feestje bij andere vrienden. De aanwezigen daar (6 dames, 2 Engelse homo’s en 2 kerels waarvan één sportschooleigenaar) hadden ook geen eerdere ervaring met spelcomputers. Toch had iedereen er veel lol in en ging zelfs de aanvankelijk skeptische sportschoolhouder voor zijn beurt omdat-ie het zo leuk vond. Met vier man “tennissen” op twee vierkante meter is niet alleen levensgevaarlijk, maar ook bijzonder grappig.

Met de Wii is gamen dus niet langer bestemd voor introvert volk, maar vormt het geweldig groepsvermaak voor al uw feesten en partijen.