Oscar Alexander

De afgelopen dagen waren weer een succes! Veel gelachen, veel gedronken en vooral veel gegamed. “Nerd,” zeg je? Niet helemaal. Speciaal voor onze champagne-brunch met twee vrienden die nóóit gamen had ik de Nintendo Wii geleend van de zaak. Het ding, of in ieder geval het meegeleverde Wii Sports, heeft namelijk een belachelijk lage learning curve. Mensen in ons kantorenpand, die bijna allemaal een controller Wii-mote in hun handen kregen gedrukt, scoorden binnen no-time aces, strikes en hole-in-ones. Onze vrienden dus ook, hoewel het aantal zuivere worpen en slagen omgekeerd evenredig leek aan de hoeveelheid vergoten champagne.

Eerste kerstdag hebben we het stijlvolle apparaatje, niet veel groter dan een discman uit begin jaren ‘90, meegenomen naar een feestje bij andere vrienden. De aanwezigen daar (6 dames, 2 Engelse homo’s en 2 kerels waarvan één sportschooleigenaar) hadden ook geen eerdere ervaring met spelcomputers. Toch had iedereen er veel lol in en ging zelfs de aanvankelijk skeptische sportschoolhouder voor zijn beurt omdat-ie het zo leuk vond. Met vier man “tennissen” op twee vierkante meter is niet alleen levensgevaarlijk, maar ook bijzonder grappig.

Met de Wii is gamen dus niet langer bestemd voor introvert volk, maar vormt het geweldig groepsvermaak voor al uw feesten en partijen.

M’n Wacom-tablet lag alweer twee maanden stof te vangen op de zaak dus besloot ik ‘m maar weer eens mee naar huis te nemen. Eenmaal aangesloten op een 24″ iMac is het moeilijk om er niet even mee te spelen. Hier mijn eerste digi-tekening sinds járen. In zwart/wit, dat wel. Babysteps hè.

Is het niet zo dat iedere gamer wel eens heeft gedroomd van een échte arcadekast op z’n kamer? Een coin-op van Pac Man of Street Fighter II, of een andere klassieker uit de glorietijd van de speelhallen? Zo nu en dan kom ik op Marktplaats een mooie kast tegen voor een paar honderd euro, maar je raakt er te snel op uitgekeken om de aanschaf van zo’n kolossaal gedrocht te rechtvaardigen, vind ik.

De Arcade Legends kast van Ultracade is wat dat betreft een uitkomst. Hij voelt en smoelt als een authentieke coin-op, maar is gloednieuw en beschikt over maar liefst 50 gelicenseerde klassiekers (o.a. 1942, Asteroids, Street Fighter II, Mortal Kombat). En mocht je de high-score lijsten van alle 50 games domineren, dan kun je nieuwe gamepacks kopen met nóg meer retro gaming goodness.

Omgerekend kost-ie 2.100 euro (excl. P&P), maar gelukkig is het bijna kerstmis.

Zwart en wit krijtpotlood. Foto: Stoneth

Vorige week ondekte ik Anno.nl. Anno is een frisse website waar je de hoogtepuntjes uit de vaderlandsche geschiedenis haarfijn kunt nalezen, rijkelijk geïllustreerd met prenten van weleer. De vormgeving en schrijfstijl maken dit de leukste geschiedenisles die je ooit hebt gehad.

“Anno is een organisatie die geschiedenis toegankelijk maakt voor een breed en nieuw publiek en het onderwijs, door inzet van evenementen en media.”

Iedere december weer neemt mijn overbuurman de helft van het Amersfoortse energieverbruik voor zijn rekening en sfeervol of niet, meneer heeft ’s nachts geen moeite met het vinden van zijn sleutelgat. De meeste lampjes knipperen ook heel fraai, trouwens. Alsof je naar een oogverblindende animated GIF kijkt.

Ik verwacht binnenkort buitenaards bezoek.

Met de lancering van Nintendo’s revolutionaire Wii console om de hoek is het leuk om eens terug te kijken op de consoles en games die ons vroeger van de straat hielden. Gamer.nl neemt je bij de hand en wandelt mee langs je leukste herinneringen.

Oké, laatste berichtje dan, daarna moet ik weer aan de slag. Lars wees me zojuist op deze hele, hele mooie borden van French Paper. We moeten allemaal eten, toch?

Ik hou wel van jazz. Ik hou ook wel van funk. Ik hou al helemaal van lekkere beats. Combineer deze elementen en je hoort het onderscheidende geluid van DJ Maestro.

Dank aan Jurre voor de tip. Bedankt Jurre. Voor de tip.

Na het schitterende Hero en House of Flying Daggers verschijnt er deze kerst een derde film van regisseur Zhang Yimou in het actiegenre. De twee voorgenoemde films heb ik letterlijk met open mond gekeken en ook Curse of the Golden Flower belooft weer een feest voor de ogen te worden. Op de site vind je een drietal trailers en een boel behind the scenes materiaal. Leuk, want zulke extra’s werden voorheen bewaard voor de DVD release.

Ben je nog niet bekend met de films van Yimou, dan heb je écht iets gemist en is de videotheek dit weekend jouw vriendje.