WWE: Hoe leuk nep kan zijn
Gepost op vrijdag, 22 september 2006 (22:58)Na uitvoerige coverage in de Spits! vorige maand bleef het maar knagen. Het was er. Iets dat ik jaren niet heb gezien, maar jaren met zoveel plezier heb gekeken. Ik heb het over WrestleMania; de WWE (voorheen WWF) equivalent van de Super Bowl. Een jaarlijks terugkerend spektakel waar heel mannelijk Amerika voor thuis blijft, met uitzondering van de bofkonten die kaartjes hebben bemachtigd. Of ik weet dat het nep is? Uiteraard, maar dat maakt een Hollywood-film ook niet minder vermakelijk. De karakters, de acrobatiek, de vendetta’s… ik heb het altijd wel amusant gevonden. Ik had er zelfs poppetjes, tijdschriften, posters en videogames van.
Je kunt je dus voorstellen dat het artikel een heel spectrum aan gevoelens opriep. De doos van Pandora was geopend. Ik moest en zou de testosteronfabrieken weer in actie zien, ookal zou het afrekenen alleen al een enigszins gênante aangelegenheid worden. Gisteren werd-ie van mij. De drie DVD’s tellende WrestleMania 22 collector’s edition kostte me vijfendertig euro, maar de herinneringen die het oproept zijn onbetaalbaar.
* Ketent zichzelf aan de schandpaal *
Lacht u maar.
